Działalność w organizacjach młodzieżowych krakowskiego środowiska akademickiego, 1945-1946 r.

W latach 1945-1946 Gerard Górnicki „Ryszard” brał aktywny udział w działaniach zorganizowanej w Krakowie na wiosnę 1945 r. organizacji Młodzież Wszechpolska. Był kierownikiem organizacyjnym, członkiem/kierownikiem prezydium. Uczestniczył w tajnych naradach i zebraniach. Utrzymywał kontakty organizacyjne/sprawozdawcze z Centralnym Kierownictwem Młodzieży. Zajmował się pracą organizacyjną na Uniwersytecie Jagiellońskim i innych wyższych uczelniach Krakowa oraz kolportażem nielegalnej prasy. Brał udział w pracach Komisji Kół Prowincjonalnych przy Bratniej Pomocy Studentów UJ pełniąc od 13 marca 1946 rolę jej kierownika. Brał również udział w przygotowywaniach do wyborów do władz i komisji Bratniej Pomocy Studentów UJ. Na konspiracyjnych zebraniach kierownictwa Młodzieży Wszechpolskiej w lutym i pod koniec kwietnia 1946 r. składał m.in. sprawozdania z działalności organizacji. Kolejne zebranie po zajściach 3-majowych w Krakowie poświęcone było omówieniu przebiegu wydarzeń i przygotowaniu druku ulotek. Aresztowania członków Młodzieży Wszechpolskiej poważnie ograniczyły jej działalność. Gerard Górnicki został aresztowany 22 maja 1946 r.

1. Urszula Perkowska. Studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego w latach 1945-1948/49, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2001.

2. Wioleta Jakubas. Towarzystwo Wzajemnej Pomocy Uczniów Uniwersytetu Jagiellońskiego (1859-1950), Praca Doktorska, Uniwersytet Jagieloński Wydział Historyczny 2015 (Archiwum Uniwersytetu Jagiellońskiego).

3. Tomasz Biedroń. Rozwój organizacyjny i struktura dzielnicy małopolskiej Młodzieży Wielkiej Polski oraz Młodzieży Wszechpolskiej w latach 1945-1948, Studia Historyczne 1988, zeszyt 2 (121).

Sprawozdanie Komisji Kół Prowincjonalnych

(Archiwum Uniwersytetu Jagiellońskiego sygn. BP 160),

Gerard Górnicki, notka biograficzna

Dalsze informacje znajdują się w różnych działach tej strony.

Gerard Górnicki urodził się 13 sierpnia 1920 r. w Strzyżowie nad Wisłokiem, gdzie zamieszkiwał do czasu wojny z rodzicami, ojcem Stanisławem i matką Zofią (z domu Karolewicz) oraz braćmi Janem i Emilem. Od 1930 r. Stanisław przebywał w Stanach Zjednoczonych (emigracja zarobkowa). W tym czasie Gerard ukończył szkołę powszechną i gimnazjum humanistyczne w Strzyżowie. Występował w reprezentacji Resovii.

W 1940 r. Gerard Górnicki został aresztowany za uchylanie się od służby w oddziałach Bundienst. Po ucieczce z obozu karnego w Dębie ukrywał się początkowo w okolicach Strzyżowa, a potem do końca wojny w Zakliczynie nad Dunajcem. W latach 1941 – 1944 brał udział w tajnym nauczaniu i działał w ruchu oporu. Do Armii Krajowej wstąpił w kwietniu 1942 r. Brał udział w akcjach sabotażowych i bitwach w regionie Zakliczyna. W grudniu 1945 r. ożenił się z Marią Gardułą. 

W kwietniu 1945 r. Gerard Górnicki zapisał się na Wydział Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Studia zostały przerwane w 1946 r. aresztowaniem i sześcio-miesięcznym pobytem w więzieniu za działalność w nielegalnych organizacjach młodzieżowych. Dyplom magistra prawa uzyskał w lipcu 1947 r. Następnie w latach 1947 – 1950 pracował jako nauczyciel w Państwowej Szkole Przemysłu Drzewnego w Cieplicach Zdrój. W 1950 r. zdał egzamin sędziowski. 

W 1950 r. Gerard Górnicki przeniósł się z rodziną do Poznania, gdzie podjął pracę jako nauczyciel w Technikum Handlowym. W latach 1950 – 1967 pełnił funkcję wicedyrektora do spraw pedagogicznych. W 1972 r. został powołany na stanowisko Profesora Szkoły Średniej. W latach 60-tych i 70-tych wraz z żoną Marią prowadził letnie obozy wędrowne Technikum Handlowego. Przeszedł na emeryturę w sierpniu 1980 r.

W 1955 r. Gerard Górnicki opublikował w Gazecie Poznańskiej opowiadanie „Dom na skarpie”, które później było częścią debiutu książkowego – opublikowanego w 1957 r. zbioru opowiadań „Sybirca”. W połowie lat 50-tych był prezesem Koła Młodych przy Poznańskim Oddziale Związku Literatów Polskich. W latach 1956 – 1959 był członkiem założycielem grupy literackiej „Wierzbak”. W 1960 r. został przyjęty do Związku Literatów Polskich. W latach 1960 – 1966 był wiceprezesem, następnie do 1975 r. prezesem i ponownie do 1977 r. wiceprezesem Poznańskiego Oddziału Związku Literatów Polskich. 

Na dorobek literacki Gerarda Górnickiego (lata 1955 – 2005) składa się 12 powieści, 6 zbiorów opowiadań, jeden dramat, jeden utwór sceniczny i zbiór felietonów. Często publikował artykuły, opowiadania i felietony w gazetach, tygodnikach i miesięcznikach. Występował na antenie rozgłośni radiowych. Był aktywnym propagatorem kultury. Za swoja działalność otrzymał szereg odznaczeń, medali i nagród. W 1984 r. został honorowym obywatelem miasta Strzyżowa. W 1996 r. został laureatem nagrody Dobosz Powstania Wielkopolskiego za krzewienie wiedzy i pamięci o powstaniu. Podróżując po Polsce zbierał świątki frasobliwe.

Dzieci: Elżbieta i Piotr.

Gerard Górnicki zmarł 31 lipca 2008 r. w wieku 88 lat. Został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Komunalnym Nr 1 Miłostowo-Poznań.